|
مردم افغانستان پس ازسقوط
حکومت مستبد طالبان انتظار حکومت مبتنی به
ارادهء مردم را داشتند. آنهاآرزو داشتند تا
حکومت دموکراتیک با تمام اساسات بین المللی آن
و بادر نظرداشت سنت های پسندیدهء افغانی بوجود
بیاید.همچنان مردم رنجدیده افغانستان که سالها
صدای فیر گلوله ها را شنیده بودند نفس راحتی
در صلح و امنیت بکشند. ولی انگار که گمان شان
نادرست از آب در آمده است ، نیروهای ائتلاف که
به هدف کمک به مردم افغانستان و رهایی آنها از
طالبان به افغانستان آمده اند؛ امروز خود
مرتکب اشتباهات جدی می شوند. آنها آگاهانه و
یا هم نا آگاهانه مردم بی گناه را در نقاط
مختلف کشور زیر بمباردمان سلاح های سنگین و
مدرن خود قرار می دهند. قرار گزارش های ملل
متحد در شش ماه اخیر سال جاری بیش از 600
انسان ملکی که بیشترین شان را اطفال و زنان
تشکیل می دهند تنها در عملیات قوای ائتلاف بین
المللی مظلومانه به شهادت رسیده اند. و هر بار
هم از طرف آنها با گفتن یک "ساری" تلافی شده
است. آیا مرجع قانونی برای دنبال کردن قضایایی
از این قبیل وجود دارد؟ آیا خون بهای افغانها
تنها "ساری" است؟ آیا انتظار مردم برای ختم
جنگ به پایان خواهد رسید؟ به همین شکل ده ها
پرسش دیگر!
مردم افغانستان به خصوص
نهادهای مدنی از دولت شدیداً تقاضادارندبا
اتخاذ سیاست روشن در قضایای داخلی ضمانت های
لازم را برای تآمین امنیت جانی ومالی مردم
افغانستان بوجود آورد. انهاانتظار دارند تا
دولت در رابطه به تلفات انسان های بی گناه در
جنگ گروه های درگیر بخصوص در عملیات قوای
ائتلاف، اقدام جدی بخرج بدهد.
حکومت باید درقانون مند ساختن
حضور وفعالیت نیروهای خارجی بر اساس اعلامیه
حقوق بشر و کنوانسیون های بین المللی،جلو
گیری از ارتکاب جنایات جنگی،خواستار ایجاد یک
نهاد نظارتی بین الملی گردد،تا تخطی ها از
قواعد یک جنگ عادلانه ومشروع را مورد باز
خواست قرار دهدو مراجع قانونی برای پیگرد
قانونی قضایا ایجاد شود.
همچنان نهادهای مدنی در موارد
زیرین تاکید مینماید:
·
متضررین که خساره های مالی و
جانی دیده اند،جبران خسارت گردد.
·
اعمال فشار از طریق ملل متحد و
دولت های شامل ائتلاف برای مانع شدن کشور های
همسایه از حمایت، تمویل و صدور تروریزم به
افغانستان.
·
اتخاذ موضع شفاف در برابر
طالبان و حامیان خارجی آنان.
·
تقویت، تجهیزو تصفیهء نیرو های
اردوی ملی، پولیس ملی و امنیت ملی.
·
پی گیری پروسهء دایاگ بصورت
جدی و همه جانبه.
·
تشویق و ترغیب مردم برای
جلوگیری از ورود نیروهای تروریست به مناطق
شان.
·
توجه و کوشش پارلمان،وزارت
داخله و ریاست امنیت ملی در کاهش دادن تلفات
نیروهای ملکی.
·
تجدید نظر پالیسی سازان ملی و
بین المللی پیرامون سیاست گذاری ها در
افغانستان.
·
جلوگیری از ایجاد مدارس و
مراکز تربیوی تروریستی در داخل و بیرون از
کشور.
.
تصفیهء نهاد های دولتی از وجود مخالفین مسلح. |
