مجتمع جامعهء مدنی افغانستان (مجما)

	سلما
نشانی آیندهء افغانستان

از آيندهء افغانستان بسيار سخن مي گويند , در همه جا در نشست بزرگان در گفت و گوي دانشمندان و حتي در ديدارهاي كه دو دوست در كنار خياباني به هم مي رسند از آينده افغانستان سخن گفته مي شود . البته اين يك امر بسيار مهم است . اگر ملتي به آينده نينديشد هيچ گاهي آينده يي نخواهد داشت . پرسش در اين جاست كه آيا سخن گفتن و شعار دادن در بارهء آينده كافيست ؟ ما درحالي از آينده سخن مي گوييم كه هيچ گام عملي در راه تضمين يك آيندهء بر نمي داريم . شايد اشتباه كنم با اين حال مي خواهم بگويم كه اين همه بلند منزل هاي كه اين روز ها از ميان مخروبه ها قد بلند مي كنند , آينده نيستند . بلند منزل ها قد راست راست مي كنند اما در كنار آن هزارن هزار تن روز تا روز گرسنه تر مي شوند . اين آينده در كجاست ؟ ما بايد در گام نخست آينده را پيدا كنيم و بعد براي درخشاني آن كار كنيم . من در يكي از كودكستان هاي شهر كابل آموزگارم . من هر روز آيندهء افغانستان را مي بينم كه گرسنه و اشك ريزان به كودكستان مي آيند . خداوند ميداند كه كودكان مادر يتيم خانه ها چه حالي دارند. من هر روز آيندهء افغانستان را مي بينم كه رنگ زرد دارد . غمگين است و لبخند را نمي شناسد . به گمان من آينده همين روز شنبه و يكشنبه نيست . آيندهء افغانستان سال هاي نيامده نيست . آيندهء افغانستان همين كودكان افغانستان است . اگر ما از آينده سخن مي گوييم و به كودكان نمي انديشيم اين به آن مفهوم است كه اصلاًما آينده را نشناخته ايم و تنها مي خواهيم با شعار دادن ها خود را و ديگران را فريب بدهيم . گفته اند كه شخصيت آدمي در سه محيط شكل مي گيرد ! �� محيط خانواده � � محيط مكتب � � جامعه . با دريغ كه با افزايش فقر و بلند رفتن نياز مندي هاي زندگي خانواده ها اكثراً درگير خشونت شده اند . وقتي پدر و مادري نمي توانند كوچكترين تقاضاي كودك خود را برآورده سازند در آن صورت به خشونت متوسل مي شوند .غير از اين وضعيت بد زندگي خود سبب شده كه است كه در ميان پدران و مادران نيز روبط خوب و صميمانه يي وجود نداشته باشد . بدون شك اين روابط غير دوستانه و خشونت بار پدر و مادر در روحيه كودكان تاثير نا گواري بر جا مي گذارد . ما مي دانيم نخستين جايگاهي كه كودكان به صورت گروهي گرد هم مي آيند و با همديگر تماس پيدا مي كنند و چيز هاي ياد مي گيرند و از محيط خانواده به محيط بزرگتري وارد مي شوند كودكستان است . شايد بهتر باشد كه بگوييم نخستين و اساسي ترين سنگ بناي افغانستان همين كودكستان است . اگر مقامات دولت , اگر سازمان هاي امداد افغاني و خارجي كه علاقه يي به آيندهء افغانستان دارند بايد بكوشند تا كودكستان هاي افغانستان را از اين وضع بيرون كنند . كودكستان ها وضعيت دشوار و نا به ساماني دارند . كودكستان به مفهوم نگهداري شماري از كودكان در يك اتاق خالي نيست . كودكان به سرگرمي ها و بازي هاي لازم در كودكستان نياز دارند . اين امر نيازمند به توجه جدي حكومت است . با دريغ هنوز يك برنامهء كامل دورنمايي در جهت انكشاف كودكستان ها روي دست گرفته نشده است . اگر مي خواهيم آيندهء كشور خود را بسازيم پس بياييد كودكان خود را كمك كنيم و شيوهء درست زيستن , درست انديشيدن و درست كار كردن را به آنان بياموزيم .

صفحهء گذشته