|
زنان نيمهء پيكرجالته انساني
را تشكيل مي دهند اسلام زن و مرد هر دو را از
لحاظ جوهر انسانيت و كرامت انساني يكسان اشرف
مخلوقات، يكسان مسلمان، مومن و اطاعت گزار
ميداند و محك برتري ميان آندو جزء بر تقوي
نيست اما وجيبه طبيعي مادر بودن به عهده زن
قرار دارد.
زن شخصيتي است كه همه افراد
بيشتر از امير تا مأمور در آغوش پر عطوفت او
پرورش ميابند. عضويت زنان در مجلس تقنين مسأله
نهايت مهم در عصر حاضر مي باشد كه ما آنرا از
ديد علماي اسلامي به بحث ميگيريم.
زن نيزمثل مردانسان مسئول است.
و در مورد خطاب خداوند (ج) و تلاش براي به
واقعيت در آوردن دين و اداي واجبات و دوري از
محرمات و پايبندي با حدود و مرز هاي شريعت و
فراخواني ديگران به دينداري و امر به معروف و
نهي از منكر داراي مكلفيت و مسئوليت ميباشد.
همه دساتير و اوامر خالق عالم
به استثناي اموري كه اختصاص به مردان دارد.
متوجه زن نيز است خداوند متعال مي فرمايد:
(مردان و زنان مومن برخي دوستان و ياوران
يكديگر اند همديگر را به كار نيك ميخوانند و
از كار بد باز ميدارند و نماز را چنانكه بايد
انجام ميدهند و زكات را مي پردازند و از
خداوند «ج» و پيامبرش «ص» فرمانبري ميكنند،
اينان كساني هستند كه خداوند «ج» ايشان را
مورد رحمت خويش قرار خواهد داد.
در قرآن كريم به صيغه هاي «اي
مومنين» و يا «اي مردم» خطاب صورت گرفته كه
بدون شك زنان درين خطاب شامل بوده و در جملهء
مؤمنين و مردم داخل اند كه دليل ديگر بر سهم
گيري و مشاركت زنان در مجلس تقنين مي باشد.
در جاي ديگر قرآن كريم خداوند
«ج» حقوق و وجايب زن و مرد را يكسان دانسته
ميفرمايد: (براي زنان (حقوق و واجباتي) است
كه (شوهر بايد آنرا ادا كند) همان گونه كه بر
زنان (حقوق و واجباتي) است كه در مقابل شوهران
بايد آنها انجام بدهند زيرا زنان نيز بنده و
مخلوق خداوند «ج» بوده و در ماده هستي با
مردان شريك اند.
حضرت پيامبر بزرگوار اسلام «ص»
در بارهء زن ميفرمايد: زنان با مردان همرديف و
هم سانند. بعضي از زنان به همراه پيامبر اسلام
«ص» و اصحاب «رض» شهامت نموده عملاً در غزوه
به موضوع حضور زنان در جنگها و غزوات اختصاص
داده است كه نماينده گي ازاشتراك فعال زنان
حتي در بد ترين و خطر ناك ترين لحظه ها زنده
گي با مردان مي كند.
گاهي همراه مشوره و رهنمائي
زنان هوشمند و با تدبير آنقدر مؤثر واقع شده
كه همه در هاي بسته را باز نموده است. چنانچه
در صلح حديبيه وقتي حضرت پيامبر اسلام «ص» به
اصحاب «رض» بخاطر ذبح قرباني و حلال نمودن خود
شان (از احرام بيرون ساختن) هدايت دادند. ولي
اصحاب «رض» به انتظار وحي آنرا عملي نكردند.
حضرت پيامبر بزرگوار اسلام «ص» بداخل خيمه
خويش رفته با خانم خويش ام سلمه «رض» كه بداخل
خيمه تشريف داشتند، مشوره نمود. ام سلمه «رض»
به آن حضرت «ص» گفت كه بيرون برود مذبوحه خويش
را ذبح نموده خود را از احرام بكشد، صحاب «رض»
وقتي اين حالت پيامبر اسلام «ص» را ديدند،
آهسته آهسته همه از جا بر خاسته، قرباني هاي
خويش را ذبح نموده وخود را از احرام كشيدند.
در اينجا ميبينم كه مشوره يك زن خردمند و
دانشمند چقدر مؤثر واقع شده، راهنماي حل
مشكلات جمع غفير از مردان صحابه «رض» شده،
معضله بزرگي را حل نمود.
در سال سيزدهم بعثت 75 نفر
مسلمانان كه 73 تن آن مرد و 2 تن زنآن ها
بودند از مدينه منوره آمده و درعقبه ثاني با
حضرت پيامبر اسلام «ص» بيعت نمودند وقتي آن ها
بيعت فارغ شدند حضرت پيامبر بزرگوار اسلام «ص»
به آنان گفت: دوازده نفر از جمع خويش براي من
نماينده انتخاب نمائيد.
دراين خطاب پيامبر اسلام «ص»
اشارهء براي عضويت زن در مشوره و شوري بوده،
ارزش همكاري آنرا در حل مسايل ميرساند.
باب اجتهاد در شريعت اسلامي هم
بر روي زنان گشوده شده و هم به روي مردان و
هنگام بيان شرايط اجتهاد هيچيك از علما نگفته
اند كه يكي از شرايط آن مرد بودن باشد. مرجع
بودن در اجتهاد و صدور فتوي معلمي و استادي و
روايت حديث و امثال آن وظايف است كه
عملاًزنان آنرا انجام ميدهند.
موارد بسياري از فرامين
تصاميمي كه توسط حضرت عمر «رض» صادر گرديده،
در بررسي و تهيه آن بسياري از زنان مشاركت
داشته اند. طور مثال حضرت عمر «رض» شفاء دختر
عبدالله عدويه را به حيث مامور باز رسي و
مراقبت از اوضاع بازار تعيين نموده بودند، كه
خود نوعي از سرپرستي عمومي و اجتماعي زنان و
مشاركت آنان در امور مي باشد.
در مورد قانون عدم غيبت
نظاميان از خانواده ايشان از دختر شان حضرت
حفصه «رض» كه در تركيب شوراي زنان حضور داشتسوال
كردند، كه بيشترين مدتي را كه يك خانم مي
تواند غيابت شوهرش را تحمل نمايد، چند ماه
است؟ حضرت حفصه «رض» گفت: چهار ماه روزي حضرت
عمر «رض» در مسجد سخنراني مينمود، خانمي
برخاسته و از راي ايشان انتقاد نمود، انتقاد
اين زن در بارهء تعيين مقدار كم مهريه براي
زنان از طرف حضرت عمر «رض» بود، كه بعد از
انتقاد آن زن با وجوديكه بيشترين مردان صحابه
«رض» در آنجا حضورداشتند حضرت عمر «رض» از
تصمصم خود عدول نموده مي گويد: عمر «رض» خطا
كرده وزن به حق رسيده است.
در اين جا ديده ميشود كه زنان
حق راي و مشوره دهي را دارند.
هر گاه زن چنين حق را در شريعت
نميداشت، اولاً: آن زن در جمع غفير از مردان
حضور نميافت. ثانياً: راي و نظر وي در حضور
كاملترين انسان آن وقت و خليفه مومنين و تعداد
زيادي از نخبه گان اصحاب مورد تأئيد و تقدير
خليفه مسلمانان قرار نميگرفت.
وقتي زنان منافق و فاسد براي
ايجاد فساد و تباهي در ميان جوامع دوش بدوش
مردان منافق و فاسد تلاش ميكنند، بر زنان اهل
ايمان نيز واجب است كه دوش بدوش مردان مؤمن و
مصلح در راستاي اصلاح جامعه از هيچ تلاش
كوتاهي نكند.
به همين ترتيب در كتب فقه در باب نماز جماعت،
زنها نيز صف مشخص و معين را حايز هستند كه
دلالت به اشتراك شان در نماز جماعت و موارد
اجتماعي ديگر دارد. از دلايل و اسناد كه در
فوق از آن ذكر بعمل آورده شد معلوم مي شود كه
اشتراك و عدم اشتراك زنان در مجلس تقنين و سهم
گيري آنان در مسايل مربوط به آن به شرايط و
اوضاع كشور مصالح جامعه بسته گي دارد. |
