مجتمع جامعهء مدنی افغانستان

مجما

مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما

	شما در اینجا هستید: صفحهء نخست >> مجلهء جامعه مدنی >> سال ششم شمارهء 3
	فایقه لحظه عضو اکادمی علوم افغانستان دیدگاه ها  و مقام مادر   مقام مادر در برگ های زرین تاریخ جهان از همان روزگاران کهن بسیار بلند بوده است. انسان های مغاره نشین با تصویر و نقش مادر دیوارهای پناه گاه خود را تزیین می نمودند و با این نقش و نگارها به ، مادران مقام قدسیت داده اند. زیرا مادر است که با سپری نمودن مشقت بارترین روزها که هنوز کودک پا به عرصه وجود دنیایی نگذاشته محنت و فداکاری خویش را نثار کودک خود نموده و کودک از خون وجود مادر پرورش می یابد. آن گاه که کودک نخستین قدم را به عرصه حیات می گذارد. موجودیست ناتوان. این مادر است که با مهر و عاطفه این موجود ناتوان را پرورش می دهد و بزرگ می کند. شاعری در مورد چنین بیان داشته است: چیست دانی وظیفه مادر       جان فشانی برای فرزند مادران در زمانه می باشند       اولین رهنمای فرزند   پس برای فرزندان است که در حق مادران  به نیکویی و نیک رویی عمل نموده و جشن تجلیل از روز مادر را یک عنعنه ناشناخته نپندارند. حتی با هدیه کوچکی «برگ سبز» و یک لبخند مهر آمیز به سوی مادر می توانند این روز را تجلیل نمایند. چنانچه در عهد یونان باستان روزی را برای پرستش مادران اختصاص داده بودند. جشن بزرگی را با پای کوبی و رقص بر پا می داشتند و به پاس احترام به زحمات بی آلایشانه مادر و ارزش گذاری مقام والای زن، برای مادران گل هدیه می کردند. جوانان روم باستان می دانستند که مادران شان به جنگ راضی نیستند. بناء بهترین هدیه و احترام نزد رومیان شکستاندن سلاح شان بود. و آنها در سال یک روز را برای شکستاندن سلاح خویش بر گزیده از مقام مادر تجلیل می نمودند. و به ترتیب از مبتلا شدن مادر به درد اولاد جلوگیری می شد. پس چه زیباست که چنین عنعنه همگانی گردد. تا مادری به یاد فرزند شهیدش درد احساس ننماید. در هر گوشه دنیا، در هر دین و آیینی مقام مادر دارای ارزش نهایت زیاد است چنان که در یکی از افسانه های هندی آمده است: «خداوند یکتا موجود قوی آفرید و نامش را مرد گذاشت. از او پرسید آیا راضی استی. جواب داد «هرگز» پرسید: چه می خواهی؟ گفت: آیینهای می خواهم که در آن بزرگی خود را ببینم، صندوقچهای می خواهم که در آن جوهر خود را نگه دارم، بالشی می خواهم هنگام خستگی بر آن تکیه زنم، نقابی می خواهم که هنگام ضرورت در پشت آن مخفی شوم، بازیچهای می خواهم که با آن شاد باشم، مجسمهای می خواهم که زیبایی اش چشم را نوازش دهد. اندیشهای می خواهم که در آن غوطه ور گردم. مشعلی می خواهم که با آن رهنمایی شوم، والبته این موهبت الهی بدون مادر نمی تواند وجود داشته باشد. خداوند زن «مادر» را آفرید. دین مقدس اسلام مادر را از هر دین و آئین بیشتر دیگر بها داده است. قرآن مجید  حتی «اف» نمودن در مقابل پدر و مادر را در محاسبه قرارداده و اهل اسلام را در انجام چنین عملی بر حذر داشته است. دین اسلام در سوره ها و آیات قرآن مجید حقوق مادر را بیان داشته، چنانچه در آیهء 14 سورهء لقمان می فرماید: ترجمه آن: «و ما به انسان دربارهء پدر و مادرش سفارش کردیم، مادرش او را با زحمات حمل کرد، دوران شیرخوارگی او دو سال تمام می یابد، آری برای او توصیه کردم که شکر برای من و برای پدر و مادرت به جا آور، که بازگشت او به سوی من است.» هر گاه آیهء مقدس فوق را به طور دقیق مطالعه نمائیم می یابیم که خداوند نخست زحمات مادر را واضح ساخته که مادر در هنگام بارداری و هنگام شیردهی چه مشقت هایی را متحمل می شود. پس می فرماید که شکر مرا به جا آور که خالق و منعم اصلی توام، و چنین پدر و مادر مهربان به تو داده ام. و هم شکر پدر و مادرت را که واسطه این فیض و عهده دار انتقال نعمت های من به تو باشند. چقدر با ارزش است که بجا آوردن شکر نعمت پدر و مادر در کنار شکر از خداوند قرار گرفته است. در پایان آیه کریمهء فوق می فرماید که بازگشت همه به سوی من است یعنی در این آیه اگر شکر نعمت خداوند و موجودیت پدر و مادر را به جا نیاورد از آنها در روز حساب بازپرسی خواهد شد. پیغمبر اسلام فرموده: «بهشت زیر پای مادران است.» چنانچه ادیبی به رشته نظم آورده چنین زیبا سروده: جنت که رضای مادران است             در زیر قدوم مادران است خواهی که رضای حق بیابی             آن کن که رضای مادران است حضرت امام صادق (ع) می فرماید: «خشنودی خداوند در خشنودی مادر و پدر بدست می آید.» در فرهنگ کشور عزیزمان نیز که خوشبختانه از ارکان اسلامی آب می خورد احترام مادر از ارزش های فرهنگی جامعه محسوب می گردد.  چنانکه شیر مادر یک واژه مقدس و مبارک در نزد افغان هاست. و مادر که رکن اساسی جامعه و خانواده را تشکیل می دهد نقش برازندهای در پرورش اولاد و اجتماع دارد. حتی در ماده 54 قانون اساسی چنین مشخص و مسجل شده است: (خانواده رکن اساسی جامعه را تشکیل می دهد و مورد حمایت دولت قرار دارد. دولت به منظور سلامت جسمی و روحی خانواده به خصوص کودک و مادر، تربیه اطفال و برای از بین بردن رسوم مغایر با احکام دین اسلام تدابیر لازم اتخاذ می کند.) بالاخره مادر سازنده خانواده و اجتماع است. مادر است که با یک دست گهواره کودک و با دست دیگر جهان را به جنبش در می آورد. هر قدر از مادر گفته شود کم است زیرا هیچ عطری خوشبوتر مقدس تر از بوی و مهر مادر نیست. به گفتهء شاعر: پس هستی من ز هستی اوست             تا هستم و هست دارمش دوست صفحهء گذشته

 آیا می خواهید با مجما همکار باشید؟  ||  بازخورد  ||  جستجو  ||  پست برقی ||  دیگر ویب سایت ها  || فهرست

برای دیدن بهتر ویب سایت مجما شما صفحهء کمپیوتر خود را به 768*1024 هماهنگ سازید و از بروسر IE6 یا بلند تر استفاده نمائید!