مجتمع جامعهء مدنی افغانستان

مجما

مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما

	شما در اینجا هستید: صفحهء نخست >> ادبیات >> شعر >> روزنه
	داود عرفان روزنه به مناسبت سومین سالگرد تولد پسرم "محمد" پسرم! کودک من، زیبایم! تو گل باغ منی غنچه ی زیبای منی تونهال امل ونخل تمنای منی! نام تو برلب من در همه حال عشق تو در دل من درهمه وقت یاد توهمره من در حضروهم به سفر پسرم گوش فرا دار به پیغام پدر گوش کن گوش،که بابا سخن می گوید پیش ازان کو بکشد رخت سوی ملک دگر □ پسرم! چشم تواینک همه زیبابین است آسمان پیش نگاهت آبی ست واژه ی غصه دراندیشه ی تو بی معنی ست خانه ات ابری نیست شب تومهتابی است زندگی درنظرت شیرین است □ غصه ات ،             غصه ی پژمردن گل وغمت،           مرگ یکی پروانه ست وهراست،           زترکیدن یک پوقانه ست   آری آن نیمه ی دنیای توعطرآگین است □ پسرم! نیمه ی دنیای پرازغصه ی ما                                       تاریک است آدمیت مرده ست وغروروحسد وکبروشقاوت همه جا                                             درهمه وقت                                                            به ما نزدیک است عصبیت حاکم وصداقت محکوم جاهلیت پیدا  وحقیقت پنهان جامه ی داعی ره آلوده ست پیش چشمان همه دره ای وحشتناک ورهی پرخطروباریک ست □ پسرم! نیمه ی دنیای پرازغصه ما نازیباست روزنی نور دران ناپیداست به جهان من اگرمی آیی با خودت شمع بیاور وچراغی،نوری چون درینجا،همه شب کورانند همگی حیرانند وسیاهی گویاست                                                                                2/2/1385 صفحهء گذشته

 آیا می خواهید با مجما همکار باشید؟  ||  بازخورد  ||  جستجو  ||  پست برقی ||  دیگر ویب سایت ها  || فهرست

برای دیدن بهتر ویب سایت مجما شما صفحهء کمپیوتر خود را به 768*1024 هماهنگ سازید و از بروسر IE6 یا بلند تر استفاده نمائید!