مجتمع جامعهء مدنی افغانستان

مجما

مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما

	شما در اینجا هستید: صفحهء نخست >> ادبیات >> شعر >> آرزو
	داود عرفان آرزو همراه با تبعید فرید احساس به کجا رخت سفربربندیم؟ همه جا تاریکی ست همه جا نومیدی ست همه با اسم سحر حساس اند همه از پنجره نفرت دارند نردبان؟ نه،نه،نه،... همگان می ترسند همه ازآینه وحشت دارند □ من به تبعید شدن خشنودم به دیاری که دران سبزه پرستش گردد وبه جایی که به دریاچه ویا رود ویا چشمه ویا حتی ،                           برکه یک دو تن سجده برند □ به کجا رخت سفر بربندیم؟ آسمان درهمه جا این رنگی ست تیره       ابری              دودی وبه تعبیری شاید تیره تر          ابری تر                    دودی تر □ شاعری خوب سرود " شاعران وارث آب وخرد و روشنی اند" وکنون  کلبه ی تاریک وطن یک دو شاعر خواهد                                   شامگاه 21میزان85ـ فراه صفحهء گذشته

 آیا می خواهید با مجما همکار باشید؟  ||  بازخورد  ||  جستجو  ||  پست برقی ||  دیگر ویب سایت ها  || فهرست

برای دیدن بهتر ویب سایت مجما شما صفحهء کمپیوتر خود را به 768*1024 هماهنگ سازید و از بروسر IE6 یا بلند تر استفاده نمائید!