مجتمع جامعهء مدنی افغانستان

مجما

مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما

	شما در اینجا هستید: صفحهء نخست >> ادبیات >> شعر >> خورشید سر بریدهء خراسان
	پرتو نادری خورشید سر بریدهء خراسان    در اين شب تاريک با هيچ ستاره يي  مرا خيال گفتگو نمانده است دراين شب تاريک هراس من  ازآن است که ستاره گان چنان سکه های زنگ خورده يي در مرداب                                                    ديگر به هيچ نمی  ارزند   در اين شب تاريک هراس من از آن است                            که خورشيد را در جزيره ء خراسان سر بريده اند و ستاره گان چنان تف خشم آگينی بی  اعتنايي آماسيده ء  آسمان را                                      نفرين می کنند و ستاره گان گويي روزنانی اند به سوی دوزخی                                    که من هميشه از آن ترسيده ام   در اين شب تاريک هراسی از آنم نيست که کسی چنان زنگي بد مستی در چار راه مرگ  مياستد                                 و مرا به آورد گاه فرا می خواند هراس از آن کسی دارم که دستان استخوانيش چنان خنجر خون آلودی                             در آستين  پنهان است هراس ازآن کسی دارم که صدای  خنده هايش هيا هوی نخستين پيروزی شيطان است بر آدم در اين شب تاريک آيا هنوز  راهی به سوی بامداد مانده است                                                     وقتی که آفتاب در ميانه نيست صفحهء گذشته

 آیا می خواهید با مجما همکار باشید؟  ||  بازخورد  ||  جستجو  ||  پست برقی ||  دیگر ویب سایت ها  || فهرست

برای دیدن بهتر ویب سایت مجما شما صفحهء کمپیوتر خود را به 768*1024 هماهنگ سازید و از بروسر IE6 یا بلند تر استفاده نمائید!