|
ای دو چشمانت بهاران امید
بی تو غم در رگ رگ جانم دوید
شب مرا اندیشه ء سوزان تو
غرق سازد در دل توفان تو
در نهادم فتنه ها انگیختی
باده ء غم در دل من ریختی
بعد از این باید بسوزم من خموش
از چه کردم در دل توفان خروش
چشم در چشمان من تا دوختی
باورت ناید که جانم سوختی
شب خیال تست در چشمان من
ای غم تو در دل و در جان من
غنچه
ء سرخ بهارانم تویی
ارغنون باد و
بارانم تویی
لحظه های من زیادت دلپذیر
من از آن در لحظه ها خود اسیر
حوت 1358
شهرشبرغان |