مجتمع جامعهء مدنی افغانستان

مجما

مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما

	شما در اینجا هستید: صفحهء نخست >> ادبیات >> شعر >> گلخانهء گلهای سبز
	پرتو نادری گلخانهء گلهای سبز   چشم هایت چشمه ء الهام من چشم تو آغاز من انجام من چشم تو دریاچه ء بی  انتها ای سراپا هستی سبز خدا چشم تو گلخانه ء گلهای سبز روح توفان دیدهء دریای سبز ای که با چشمت بهار آورده ا ی صد چمن گل در کنارآورده ای از تومن شور دیگر دارم به دل جای خون گویی شرر دارم به دل   پیش چشمم هرکجا چشمان تست جان من گویی که در فرمان تست وقتی می خندی بهاری می شوی دشت جان را لاله زاری می شوی چون تو می آیی مرا  از راه دور می شگوفد در دلم گلهای نور خنده های شاد تو شادم کند از غم دیرینه آزادم کند من ز خودتا بی خودی ره می زنم من جنون چشم تو می پرورم چشم من با دیدنت روشن شود زنده گی گلخانه یی بر من شود ای که آگاهی زراز سینه ام من ترا سر تا به پا آیینه ام من زتو یک لحظه غافل نیستم بیدلم هرچند « بیدل » نیستم از توشعرم رودبارانی شده جنگل سبز بهارانی شده تا که ازچشمت سخن سر می کنم عالمی را پر زگوهر میکنم   اسد 1368 دانشگاه کابل صفحهء گذشته

 آیا می خواهید با مجما همکار باشید؟  ||  بازخورد  ||  جستجو  ||  پست برقی ||  دیگر ویب سایت ها  || فهرست

برای دیدن بهتر ویب سایت مجما شما صفحهء کمپیوتر خود را به 768*1024 هماهنگ سازید و از بروسر IE6 یا بلند تر استفاده نمائید!