|
قلم بشکن
که ننو یسی
ستو ه د
یو ا کبر را
قلمرو سا ز
بی سر را
که د ر شهر
م تو ا نم نیست را ه رفتن
ز قید
مصلحت ها و
سکو ن
پیکر ی د ر جسم و بی رو حی
تنی چند ی
به عیش و ا منیت
د یو ا ر
ها ...
ا ز سیم و
ا ز آ هن بنا کرد ی
که د ر سیر
زما ن
گو یی به
مقصد ها ی د و ر د ور خو د خو ا هد رسید ند ی
و د ر آ خر
بد یلش را
گرفتی
لقمهء نا نی
ز طفلی و
یتیم و بیو ه ء زا ری
که هر
روزه برو ی جا د ه ها
محصو ر جا
ن بود ی
ز سو د ما
ل نا چیزش
به شب ها
سد جو ع کرد ی
زهی آ ئین
عد ل و د ا د و ا نصا فی
که سیر هر
رو زه سیرا ب ا ست و
گر سنه
نحس تر گرد د ...
کا بل د هم قو
س 1384
|