|
ا نیسی
را ســتا یم مخلصــا نــه که
با شد پر تو ش رنگ زما نه
فن ا ســرا
ر دَ یـر بی کــرا نه
همــه آ ثا ر خلــقــت را نشــا نه
معا
رف هستی یی جا نم معا رف
ثمــر
بخــش د بستا ن شــقا یق
ثبا ت آ را ی پـــیـو ند حـقا یق
کــلیــم
چر خش و را ز د قا یق رمو ز
رو یش و فصل حد ا یق
عرو ج
آ سا ی ا یما نم معا رف
طلـوع
فجرصا د ق را نوید ا ست شمیم
عطر د ا نش را کـلید ا ست
د بستا ن
حلا و ت را ا مید ا ست تمــیز
زر ز آ هنگ حد ید ا ست
سر و
د فـکر ا نــسـا نـم معا رف
هر آ نچه
ا ز بشر پیرا یه دا رد ا صا
لت گر ز معنی ما یه د ا رد
خد ا را
آ شــنا یـی آ یه د ا رد
همه زینجا که عرفان سا یه دا رد
کــما
ل و فــهـم پــیــرا نم معا رف
روان
وخاطرم عرفان ودین است برسم
معرفت جان د رزمین است
شکوه اهل
دل را ا نگـبـیـن ا ست صعودعقل
کل را حجت این است
ســفیــر حـکم و جـد ا نم معا ر ف
زسود ش
عنصرپنهان عیا ن شد ره ورسمی
زبیـنش د رجهان شد
(ظفر) را
قطرهء ا ز خیرآ ن شد زگرد
مکـتـبـش و رد زبا ن شد
فرو غ
و شمع د یـو ا نم معا رف
فیض آ با د هشـتم حمل 1384 |