مجتمع جامعهء مدنی افغانستان (مجما)

	محمد ظاهر ظفری
ترویج وتکثیرفرهنگ اعتیاد درخانۀ علم وفرهنگ ( انسان های طرد شده ازجامعه )

جدا ازعوامل خارجی ، حضوروحاکمیت سیا ستمداران نا پخته وشخصیت پرست درکشور عزیزما درطول سه دهۀ اخیر، باعث گردید که امراض گوناگون اجتما عی به طورصعودی وروزافزون به اشکا ل مختلف آن شیوع پیدانماید. یکی ازین امراض اعتیاد تعداد زیادی از هموطنان ما ومخصوصاً جوانان ما به مرگبارترین مادۀ نشه آوریعنی هیروئین می باشد. متأسفانه این ماده به حدی زیان باراست که شخص معتاد را کاملا مسخ نموده وازجامعه به دورمی اندازد. وقتی یکی دوبارازچوک دهمزنگ به سرک دارالامان عبورمی نمودم ، نظرم به انسان هایی می خورد که باقیافه های عجیب ولباس های چرک وپاره شده درمخروبه های خانۀ علم وفرهنگ شوروی درحال عبورومرورهستند. بعدازپرس وپال دانستم که اینجا محل بودوباش افراد معتاد به هیروئین می باشد. تصمیم گرفتم که روزی باید ازان دیدارنمایم تا اینکه این فرصت به روز پنجشنبه 21 قوس مصادف با روزچهارم عید سعید اضحی برایم میسرگردید. قبل ازینکه درمورد اصل مطلب بنگارم ، لازم به تذکرمیدانم که واقعاً درافغانستان چه بازی هایی صورت گرفت که مردم مارابه سرنوشت فعلی مبتلاساخت وبه نام چپ وراست هزاران مصیبت را به ارمغان آورد. خانۀ علم وفرهنگ شوروی که دروقت خود یعنی بیشترازبیست سال قبل ازجملۀ مدرن ترین ومجهزترین تعمیرها درشهرکابل بود ، درجریان جنگ های داخلی دهۀ هفتاد مانند سایرعمارات به ویرانه مبدل گشت وتا امروز به همان حال باقی مانده است. اینکه چرابه آلوده ترین توموردرقلب پایتخت تبدیل شده است ، بازهم جوابش واضح است وآن اینکه : این تعمیرتوسط روس ها ساخته شده بود ودرزمان خود ترویج کنندۀ علم وفرهنگ ایشان بود وچون اکثریت دست آورد های شوروی وقت درسالهای اخیرازکشوربرچیده شد، طبعی است که این خانه نیزنباید بازسازی می شد. زیرااکنون باید درسدد انتشارفرهنگ روز(فرهنگ غرب) باشیم نه حفظ میراث شوروی . هرچند بنده نیزازجملۀ مخالفان سرسخت تجاوزروس ها به وطن بودم وبه همین دلیل سالها را درزندان دهمزنگ وپلچرخی سپری نمودم ، اما این بدان معنی نیست که همه خوبی های آنها را نیزبه خاطربرآورده ساختن امیال دیگران به دوربیندازیم. آیا این خانه بد وگنهگاراست ویا کسانی که درافغانستان به تجارت سیاسی مصروف هستند؟ بهرصورت دیداروملاقات ازین تعمیرنه تنها نهایت تأسف بارورنج آورست بلکه انسان را ازانسان بودن خود خجل وشرمسارمی سازد. وقتی به صحن این خانه داخل شدم ، چون تنها بودم یک مقداروحشت زده شدم ودرخود غرق گردیدم. ابتدا دراطراف تعمیرگشت وگذارنمودم وبا تعدادی ازین آدم های محروم ازانسانیت داخل صحبت گردیدم. همه چیزبرایم تکان دهنده بود. باکسانی همراه بودم که چون ارواح به اطرافم می چرخیدند اما غرق درخود بودند. چند باربه خود جرأت دادم تا داخل اطاق های شان شوم وفلم برداری ومصاحبه نمایم ، اما نتوانستم تا آنکه با دونفرازهموطنان صحتمندم که غرض تماشا آمده بودند ملاقی شده ویکجا داخل اطاق ها گردیدیم. درین اطاق های تاریک سروصدای زیادی شنیده می شود. هرکس مصروف خود است وهیچکس به داد کسی دیگری نمی رسد. همه درروی سنگ وجغل نشسته اند ودرحالات متفاوت ازهم قراردارند. چیزجالب ترازهمه برایم این بود که این ها درعین حال درمیان خود به خرید وفروش وسایل مربوط به مرض شان می پردازند یعنی بعضی شان درجای نشسته ودرروی یک کارتن سگرت ، گوگرد ، زرورق ، تیوب های کاغذی ساخته شده برای کش کردن دود ، سرنج برای زرق کردن ووسایلی ازین قبیل را درپیش روی خود گذاشته وبه دیگران به فروش می رسانند. همچنانیکه دربیرون ازاطاق ها یک سماوارمحقرغرض چای دادن ویک دیگ شوله وجوددارد که درنهایت گرسنگی ازان خریداری می نمایند. به گفتۀ همین معتادین درین تعمیردرحدود سه هزارنفربود وباش دارند که به تعداد پنجصد تن ایشان شباروزی درهمانجا افتیده اند وبقیه ازطرف روزغرض دود کردن وزرق کردن پودربه اینجا می آیند. درداخل هراتاق درحدود چهل تا پنجاه نفروجوددارند وفضای اظاق ها مملوازکثافات ازیکطرف وصداوناله های عجیب وغریب ازطرف دیگرمی باشد. تعداد کم آنها به مصاحبه ونشان دادن روی خود حاضرمی شوند. من توانستم که دربدل پنجاه ویا صد افغانی ازچند تن ایشان مصاحبه ثبت نمایم. استعمال این مادۀ کشنده وجانکاه درنهایت کارازدوطریق صورت می گرفته است. - ازطریق دود کردن: وآن طوری است که با لوله نمودن کاغذ ابتدا یک نل می سازند وبعداً پودرهیروئین را که رنگ سفید دارد به مقدارتقریباً یک دهن نصواربه روی کاغذ زرورق می اندازند واززیرآن با گوگرد حرارت می دهند که به آب سیاه قیرگون همراه با دود تبدیل شده ودود آن را توسط لولۀ که قبلاً آماده کرده اند با دهن کش می نمایند تاوقتیکه قطرۀ آب آن کاملاً تبخیرشود. - ازطریق زرق کردن: درصورتیکه دود کردن برای شان کافی نباشد ، مرحلۀ نهایی استعمال هیروئین زرق کردن توسط سرنج دررگ می با شد که طوریکه مشاهده نمودم این حالت نهایت مشقت باربوده ومسئلۀ تعقیم نمودن ویا صحت درنزد ایشان هیج ارزشی ندارد. من حالاتی را مشاهده نمودم که شخصی دریک باروتوسط یک سرنج، سوزن را درهشت جای دستش داخل نمود ، وعلت هم اینست که وجود این اشخاص بسیارضعیف بوده وبه آسانی نمی توانند رگ را پیدا نمایند که درین حالت ازتمام جاهای سوزن خورده همزمان خون نیزجاری می باشد. همچنان کسی دیگری را درحدود بیست دقیقه منتظرماندم که رگش را پیدانموده وپودررا زرق نماید. او که زیاد حرف می زد آماده نبود چهره اش درکامره ظاهرشود. اومی گفت که خانه وزندگی بسیارخوب داشته ووقتی به ایران رفته توسط پسرخاله اش به این مصیبت دچارگردیده است که بعدازان دوحویلی ، یک دکان وسایردارایی اش را به فروش رسانیده وبرای استعمال پودرمصرف نموده است. وی وقتی پودررا ازجیبش بیرون آورد درداخل سرنج ریخت وبعداً یک امپول ادرنالین را بالای آن انداخت ومخلوط نمود. اودرین جریان می گفت که این امپول برعلاوۀ که به عوض آب کارمیدهد خودش نیزنشه آوراست وبه لهجۀ ایرانی وصدای لرزان اظهارمی کرد که اصلاً این آمپول برای حساسیت ومال ایران است. من زیاد انتظارکشیدم تازرق نمودن اوراثبت نمایم ، اویک ریسمان چرک را محکم به ران خود بست وبعداً شروع به مالش دادن اززانو پائین خود نمود. اما هرقدرتلاش کرد رگش بالا نه شد ومن دیگروقت انتظارکشیدن را نداشتم. آلوده بودن این زرقیات باعث شده که اکثرشان برعلاوۀ سائرامراض ، مبتلا به آبسی شده باشند. کسی را مشاهده نمودم که دراثرهمین پیچکاری ها ازبند دست الی آرنجش زخم بود که همزمان چرک وخون جاری بوده وهرقدردوستش بسته می نمود چاره نداشت. به همین خاطراست که به گفتۀ خودشان هیچ شب نیست که اقلاً دونفرفوت نه نماید. درروزحضورمن نیزدوتن وفات نموده بود که جنازۀ یکی آن تاحال انتقال نیافته بود. قابل یادآوریست که جنازۀ این افراد نیزمانند زندۀ شان بی قدروقیمت بوده ودرنهایت توسط شاروالی ویا افراد خیراندیش طورخلص به خاک سپرده میشوند. به اساس اظهارات خود شان ،باوجودیکه حمام رایگان ازطرف یکی ازموسسات خیریه برایشان تهیه شده اما آنها ازاستعمال آب دربدن شان سخت آزارواذیت می بینند وبه همین دلیل اکثریت این مریضان نهایت چرک وآلوده می باشند. ازجریان صحبت هایشان معلوم شد که برعلاوۀ که بعضی ازنهاد های خیریه گاه وناگاه به سراغ شان می آید، یک مرکزتداوی معتادین نیزبه نام زندگی نوین (OTCD) فعالیت دارد که آنقدر موثرنبوده وبعضی ازکسانی که تداوی می شوند دوباره به اعتیاد رجوع مینمایند. درهرصورت آنچه که بیشترمایۀ نگرانی است ، تکثیروترویج این پدیدۀ شوم آنهم درخانۀ فرهنگ است که هنوزهم روزمره تعدادی ازجوانان بوالهوس وسست عنصرمارا به کام نیستی کشانیده ودرخود می بلعد. درست است که حکومتداران ما دچارمشکلات زیادی هستند ونمی توانند به آسانی باهمۀ آن دست وپنجه نرم نمایند. اما این بدان معنی نیست که درحال عبورازین محل روی خودرا به طرف دیگردورداده وطفره بروند. بدون شک بارسنگین جلوگیری ومبارزه برعلیه این مکروب طاعونی به دوش مقامات مسئول بوده ومکلفیت دارند قدم هایی را درین راستا بلند سازند. اینکه مقدارهیروئین مصرفی دریک روزدرین مرکزکه ازکیلوها بیشترمی شود ، ازکدام طریق عرضه میگردد ودراختیاراین مردم طورآزاد قراردارد ؟ سوالــیست که ایجاب بحث طویلتررا نموده ودرین نوشتارگنجایشی برای آن نیست. ا ینک وطنم شلوغ د یگر دا رد با زا ر تمیز و سکه بی زر دا رد هرمشـتری یی متا ع با ا رزش را با زر نه که د ر بد یل هر سر دا رد

صفحهء گذشته