|
 سعدی
یوسف
سعدي يوسف
به سال 1934در بصره به دنيا آمد . او پس از
آنكه در ميان سالهاي 1962و1964 زنداني شد عراق
را ترك كرد. و سالها در كشورهاي الجزاير،
لبنان، يمن، سوريه، تونس، قبرص و يوگسلاوي
وظائف مختلف را به عهده داشت
و
مدتي در فرانسه
نيز بود.
يوسف
از سال 1999 به اين سو به حيث پناهنده اي
سياسي در لندن بسر ميبرد.
سعدي يوسف يك چپگرا است و از
برجسته ترين شاعران عصر حاضر در جهان عرب.
برخي از نقّادان عراقي به اين باور اند كه وي
وابسته به نسل گمشده اي شاعران عراق است، اين
نسل كه، نه به نسل شاعران پيشگام، همچو بدر
شاكر السياب و نا زك الملائكه،
وابسته
است و نه به نسل دهه ا ي هفتاد
قرن گذشته. هم نسلان سعدي يوسف در دههاي پنجاه
و شصت قرن بيستم بروز كردند. ازآن ميان ميتوان
از محمود البريكان، يو سف السائغ و رشدي عامل
نام برد. سعدي يوسف به سبك آزاد شعر مي سرايد
و تا كنون نزديك به بيست مجموعه اي شعري از
خود بجاي گذاشته است.
"دزدان دريائي 1952"،
"ترانه هاي كه براي ديگر ان نيست 1957"،
" ستاره و خاكستر 1960"،
"ساعات اخير1977" و " قصايد پاريس 1992"
از جمله اي آثار اوست.
آخرين مجموعه ها ي شعري
يوسف
" زند گي صريح " و" چكامه هاي پايتخت كهن" است
كه در سال 2001 در دمشق بچاپ رسيد.
سعدي يوسف داستان ومقاله هم مي
نويسد و ترجمه هم ميكند.او
تا حال چند مجموعه اي شعر و داستان را به عربي
بر گردانده است. رماني نيز بنام " مثلث دايره"
نوشته است.
آثار وي به زبانهاي ديگر نيز ترجمه شده است.
اما در پهلوي اين همه
سعدي يوسف، يک سياستمدار صاحب نظر در مورد
اوضاع عراق و جهان عرب نيز محسوب ميشود. او
همواره مسائل سياسي در سرزمين خود را دنبال
ميکند. و از همينجاست که بسياري از اشعارش رنگ
سياسي دارد و بازتاب دهنده اي وقايعي است که
در کشور اش يا در جاي ديگر رخ ميدهد.
سعدي يوسف در اين قصيده اي
نمادين خود، با كاربرد واژه ها و ايماژ هاي
مذهبي، تصوير غم انگيز از بد رفتاريها ي
سربازان آمريكائي نسبت به زندانيان شهروند اش
و از اوضاع عراق ارائه ميدهد. او موضع قبلي و
فعلي آمريكا را در قبال كشور اش و ديگر
كشورهاي عربي، و وعده هاي اين كشور را به
عراقيها در مورد آينده درخشان با زبان سمبوليك
به باد انتقاد ميگيرد. |
