مجتمع جامعهء مدنی افغانستان

مجما

مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما          مجما

	شما در اینجا هستید: صفحهء نخست >> پنجرهء آشنايی >> حیدری وجودی
	نوشته از: پرتو نادری حیدری وجودی - آخرین حلقهء شاعران متصوف افغانستان- هر هفته در روز های دوشنبه و پنج شنبه ، آن گاه که خورشید کابل  در آن سوی کوه های پغمان غروب  می کند ،  صدایی  ازکتابخانه ء عامه ء کابل بلند می شود  که :  بشنو از نی چون حکایت می کند از جدایی ها شکایت می کند  این صدا ، صدایست که از حلقهء مثنوی خوانی حیدری وجودی به گوش می رسد .صدای شاعری که سالهاست  با مشعل  جاودانه ء اندیشه و کلام  مولانا جلال الدین محمد بلخی –رومی  در سرزمین تصوف و عرفان راه می زند .  در این دو روز پیوسته شماری از جوانان دلبسته به ادبیات و عرفان به کتابخانهء عامه ء کابل می آیند ، به دور حیدری وجودی حلقه می زنند و به آموزش مثنوی معنوی می پردازند . سالهاست که حیدری در کنار شعر وشاعری ، جوانان علاقمند به  ادبیات عرفانی و به ویژه مثنوی معنوی مولانا جلال الدین  محمد بلخی را با راه اندازی حلقات مثنوی خوانی ، آموزش می دهد . از این نقطه نظر او بر شماری از شاعران نسل بعد تر از خود حق استادی دارد. حیدری را می توان آخرین حلقه شاعران متصوف و کلاسیک   افغانستان گفت . او هر چند بنا بر دشواری های زنده گی نتوانست به  آموزش های تخصصی و عالی بپردازد ؛ ولی از همان سپیده دم جوانی به خود آموزی در عرصه ء ادبیات پرداخت  و بعداً با شماری از استادان و شاعران  پیشگام در شهر کابل روابط دوستانه یی ایجاد کرد و بدینوسیله توانست تا از محضر استادان شعر و ادبیات معاصر افغانستان مانند صوفی عشقری ، شایق جمال، خال محمد خسته ، ملک الشعرا بیتاب ، استاد نوید ، فکری سلجوقی  و بعداً واصف باختری فیض ببرد. این  روابط در یک جهت نه تنها سبب رشد استعداد شاعری و آفرینش های ادبی او گردید؛ بلکه در جهت دیگر زمینه ء شناسایی او را در حلقات ادبی و فرهنگی شهر کابل به حیث یک شاعر جوان و با استعداد،  نیز فراهم کرد . او هم اکنون نه تنها  یکی از شاعران سر شناس و قابل احترام در افغانستان است ؛ بلکه در تمام جوزهء گسترده ء زبان  فارسی دری  شاعر شناخته شده است . حیدری سالهاست که در کتابخانهء عامه ء کابل کار می کند و امروزه  این دو نام چنان با هم آمیخته است که یکی یاد آور آن  دیگری است . از نظر فرم شعر حیدری یک شاعر کلاسیک سرا است . او به فرم های مدرن رغبتی نشان نمی دهد . در فرم های کلاسیک  فرم دلخواه او غزل است و به حق او یکی از غزل سرایان موفق و پیشگام   افغانستان است . شعر او از نظر زبان  روان ، پیراسته ، آهنگین ،  و به دور از ابهامت مخل و نا زیباست  که بیشترینه  با موضوعات و رگه های  عرفانی و تصوفی آمیخته  می باشد . حتی تغزل در شعر او نیز با تصوف و عرفان در می آمیزد . با این همه او در تصویر پردازی خویش زبان تازه و مدرن دارد . او در ارائهء تصاویر شعر هایش از ترکیب ها  و ارائه  های تازه استفاده  می کند . حیدری به سال 1318 در ولایت پنجشیر دیده به جهان گشود و گوشش از همان اوان کودکی با ترانه و سرود آشنا بود و بعداً در مدرسه های سنتی با خواندن آثار منظوم بیشتر با شعر و ادبیات اشنا گردید . این همه  همراه با طبیعت زیبای پنجشیر  در او نوع حس شاعرانه را بیدار ساخت و چنین بود که او  از نو جوانی به شعر و ادبیات علاقه مند گردید . حیدری  تا هم اکنون چهارده گزینه ء شعری خود را انتشار داده است . شماری از غزل های حیدری وجودی در موسیقی افغانستان نیز راه یافته است چنان که  بر شماری از غزل های  آهنگ سازان آهنگ ساخته و آواز خوانان معروف آنها را اجرا کرده اند .   صفحهء گذشته

 آیا می خواهید با مجما همکار باشید؟  ||  بازخورد  ||  جستجو  ||  پست برقی ||  دیگر ویب سایت ها  || فهرست

برای دیدن بهتر ویب سایت مجما شما صفحهء کمپیوتر خود را به 768*1024 هماهنگ سازید و از بروسر IE6 یا بلند تر استفاده نمائید!