|
 لیلا
صراحت روشنی
به
گفته ء شاعر « مرگ در هر حالتی تلخ است » ؛
اما مرگ در غربت ، مرگ در تنهايي ، مرگ در سر
زمينی که زبانت را نمی فهمند ، تلخی چند
برابر دارد .
با
دريغ چراغ زنده گی ليلا صراحت روشنی، با
چنين تلخی خاموش شد.
صراحت به روزپنج شنبه اول اسد 1383 خورشيدی
برابر با 22 جولای 2004 میلادی در يکی از
درمانگاه های شهر لايدن هالند به جاودانه گان
پيوست . او هنوز چهل و شش سال داشت.
پدر
او« سرشار روشنی» يکی از نام آوران عرصه
ژورناليزم و ادبيات معاصر افغانستان بود . او
در سالهای تجاوز اتحاد شوروی سابق به نام
عنصر ضد انقلاب به دست پولیس مخفی دولت کشته
شد . اين حادثه تاثير ناگواری بر روان شاعر
جوان ليلا صراحت بر جای گذاشت که سايه
تاريک اين مصيبت را می توان بر بسياری از
شعر های او مشاهده کرد.
لیلا نخستين آموزش های ادبی را از پدر
دانشمندش آموخت و از همان سالهای که در
دانشگاه کابل در رشتهء زبان و ادبیات درس می
خواند به سرايش شعر آغازکرد . در دههء هفتاد
میلادی شعر های او در در رسانه های کشور به
چاپ می رسيدند. در سالهای هشتاد میلادی او
ديگر يکی از شاعران شناخته شده در حلقات
فرهنگی – ادبی کشور بود. از لیلای صراحت
چهار گزینهء شعری به نام های « طلوع سبز»، «
تداوم فرياد »،« از آيينه ها و سنگها» و « روی
تقويم تمام سال» به چاپ رسیده اند .
غیر از این « حدیث شب» نام گزینهء شعری مشترک
او با ثریای واحدی است که در ایلالات متحد
امریکا به نشر رسیده است .
ليلا صراحت پس ازآن که طالبان شهر کابل را
قبضه کردند به پاکستان آواره گريد و بعداً به
کشور هالند رفت و به حيث پناهنده پذيرفته شد
.
او
یکی از چهره های برجسته شعر مقاومت درون مرزی
افغانستان است و برشماری از شاعران جوانتر از
خود حق استادی دارد .
لیلا در دوران حکومت
مجاهدين نشريه یی را زیر نام « ارشاد
النسوان» پايه گذاری کرد و پيش از آن چندين
سال، مدير مسوول مجله ء« زنان » بود.درسالهای
غربت درهالند غير از کار های ادبی در همکاری
با شماری از فرهنگیان پناهنده ء افغان نشریه
ء« حوا در تبعيد » را پایه گذاری که گذشته از
زبانهای فارسی دری و پشتو نوشته های به زبان
هالندی نیز در آن به چاپ می رسید. |
