|
كنفرانس سراسري استادن
مؤسسات تحصيلات عالي با اشتراك 220 تن از
استادان با صلاحيت از 13 دانشگاه و 6 مؤسسه
تحصيلات عالي در شهر كابل از 23 الي 26 سنبله
سال روان گشايش يافت. اين همايش ظرف بيشتر از
هفتاد سال كه از عمر برخي از دانشگاههاي
افغانستان مي گذرد مثل دانشگاه كابلف از نظر
ظاهري مسأله داراي اهميت تاريخي است، طوريكه
براي نخستين بار يك كتلهء عظيم از استادان
صاحب صلاحيت علمي گرد هم ميآيند و پيرامون
دشواري هاي نظام آموزش و پرورش در دانشگاه هها
و مؤسسات تحصيلات عالي به شور و بحث مي
پردارند.
محور هاي عمده اين همايش
در پنج شاخص خلاصه مي گردد:
1-
گروپ
كاري قانون تحصيلات عالي
2-
گروب
كاري نصاب تحصيلي واحد كريدت سيستم.
3-
گروپ
كاري ارتقاي سطح كيفي تحصيلات عالي.
4-
گروپ
كاري ساختار اكادميك و تواصيت بين پوهنتون ها.
5-
گروب
گاري مقرره ها و لوائح.
استادان مشمول اين گرد همايي درين گروپ ها به
كار گروپي پرداختند و عمده ترين كار اين
كنفرانس تعديل لوائح تقرره ها، سيستم كريدت،
حقوق استاد و محصل، نحوه گزينش استاد در كادر
علمي دانشگاهها، ارتقاء ترفيع، هماهنگي ميان
كريكولم پوهنتون ها را تشكيل ميداد. ماحصل بحث
و گفتمانها ظرف چهار روز تعيين شاخصه ها، در
زمينه هاي مختلف علمي و اكادميك بود كه عارضه
ها، راهكار ها و اوليت ها از سوي اين همايش
برجسته گرديد و به وزارت تحصيلات عالي ماده
وار تقديم گرديد كه هر چه عاجل اين وزارت
بتواند، اين نقاط برجسته را در لوائح، مقررات
رهنمود ها و در فرجام در قانون مؤسسات تحصيلات
عاليهماهنگ ساخته و در اختيار مؤسسات تحصيلات
عالي بگذارد. در وزارت تحصيلات عالي فعلاً يك
سيستم واحد تحصيلي وجود ندارد، با وجود جروبحث
ها، گفتگو ها و سيمينار هاي فروان، اين وازرت
نتوانست سيستم واحد كريدت را عل العجاله در
دانشگاه كابل عملي سازد. فعلاً در دانشگاههاي
افغانستان لائحه و مقرره واحد وجود ندارد، بعد
از اداره موقت و انتقالي يك گروپ از متخصصان
الماني طرح قانون مؤسسات تحصيلات عالي را
ريختند و آنرا غرض طي مراحل به وزارت عدليه
فرستادند اما وزارت عدليه استدلال نمود كه اين
قانون به روحيه كشور هاي غربي و پيشرفته ساخته
شده است و در افغانستان قابل تطبيق نمي باشد
ظاهراً زحمات اين متخصصان به هدر رفت و پول
هاي زيادي تحت عنوان ظرفيت سازي به حيب اين
متخصصان سرازير شد و زوارت كماكان در يك خلأ
قانوني قرار گرفت و نا گزير گرديد چنين يك
همايش را در شهر كابل تدارك بيند. درين همايش
رهبري وزارت تحصيلات عالي در معرض سخنان تند و
غير مترقبه اشتراك كنندگان اين همايش قرار مي
گرفتند و آنها را ناگزير اين سخنان را با تلخي
مي پذيرفتند. اما به اين زودي ها توقع برده
نميشود كه اين وزارت بتواند داراي يك قانون
واحد قرار گيرد و سيستم واحد تحصيلي و اداري
درين وزارت به وجود آيد. استادان اصرار
ميكردند كه لست هاي اداري انتخابي گردد، به
وضع اقتبار استادان و محصلان رسيدگي گردد،
طوريكه محصلان قادر نيستند، هزينهء دانشگاهي
را تامين كنند، دولت ناگيزير است شرايط رفاهي
و معيشتي را براي آنها فراهم سازد. وزارت به
كار هاي زير بنايي و اساسي حيات استاد
بپردازد، شهرك استادان در نظر گرفته شود و
زمينهء سالم حيات آموزش و پرورش براي محصلان
ميسر گردد، اين چنين سخنان رهبري وزارت را
انشار ميداد و در مقابل رهبري وزارت از كمبود
بودجه و جاي مناسب سخن مي گفت، اگثريت
استادانازاستقلال اكادميك در دانشگاهها سخن مي
گفتند در حاليكه وزارت نميخواست صلاحيت هاي
خويش را به دانشگاهها بسپارد. اين مورد اختلاف
بزرگ ميان وزارت و مسوولين كنفرانس بود. ظرف
سال هاي اخير نشان داد كه رشد تحصيلات عالي و
معارف ازاولويت هاي كاري دولت نيست و در اوليت
هاي چندم و چندم قرار مي گيرد. در حاليكه وضع
معارف به حالت تفخ و پوسيدگي رسيده است. هر
قدر نظام آموزش و پرورش سالم گردد، به همان
قدر نظام تحصيلات عالي مشكل مي گيرد. در فرجام
اين گردهمايي ميتواند تكانه يي گردد، در حيات
تحصيلات عالي، چيزيكه آينده كشور بداننياز
دارد. |
